Świadectwo Double A, komik: „Śmiech jest moją bronią przeciwko stwardnieniu rozsianemu”

W wieku 33 lat Anne-Alexandrine, znana również jako Double A, ma stwardnienie rozsiane i miała już kilka żyć: po zostaniu prawnikiem została komikiem. Śmiech i śmiech pomagają mu zwalczyć chorobę. Świadectwo.

„Diagnoza, cios klubu”

„Miałem 20 lat, kiedy dowiedziałem się, że mam stwardnienie rozsiane, to było w 2006 roku, byłem na trzecim roku prawa i chciałem zostać prawnikiem. prawdziwy cios klubu.

Wszystko zaczęło się od dziwnych objawów: bez wyraźnego powodu zacząłem widzieć podwójnie. Poszedłem do okulisty, który powiedział mi, że mam podwójne widzenie, podwójne widzenie, które może być konsekwencją zaburzeń neurologicznych. Następnie przekierował mnie do neurologa, który szybko zdiagnozował stwardnienie rozsiane. Druga patologia dla mnie, która już od dzieciństwa cierpiała na dystonię miokloniczną, rzadkie zaburzenie genetyczne powodujące krótkie i szybkie skurcze mięśni.

To zaburzenie widzenia było właściwie moim pierwszym „pchnięciem”. Zaostrzenia, które są po prostu przejawami choroby, występują, gdy układ odpornościowy atakuje centralny układ nerwowy - który obejmuje mózg i rdzeń kręgowy - a konkretnie osłonkę mielinową, która otacza włókna. nerw. Nerwowa wiadomość nie jest już zatem poprawnie.

Ten kryzys trwał 15 dni. Po ustąpieniu objawów moim pierwszym odruchem było stłumienie stwardnienia rozsianego i kontynuowanie życia tak jak poprzednio, pomimo leczenia w celu ustabilizowania choroby, ponieważ nie można jej wyleczyć.

Ale sześć miesięcy później stwardnienie rozsiane przypomniało mi o zamówieniu z nowym pchnięciem. Moje życie zaczęło się zmieniać. Moje leczenie było szczególnie wyczerpujące: jeden domięśniowo na tydzień, powodując objawy grypy. Spałem źle w nocy i zgromadziłem dużo zmęczenia.

„Zostałem prawnikiem”

Nie mniej niż 7 lat zajęło mi nauczenie się, jak żyć ze stwardnieniem rozsianym, ale także zrozumienie, że była to poważna choroba. Przez cały ten czas robiłem dużo pchnięć: 3 do 4 rocznie.

Czułem się źle psychicznie, ale ponieważ nie miałem innych objawów fizycznych niż zmęczenie poza wybuchami, traktowałem każdy kryzys, a następnie kontynuowałem życie, jakby nic się nie wydarzyło. Nie chciałem, aby choroba powstrzymała mnie od kontynuowania studiów i wykonywania pracy moich marzeń.

Dzięki wytrwałości udało mi się zostać prawnikiem i zostać zatrudnionym w gabinecie. Ale po dwóch i pół roku zacząłem mieć duże problemy zdrowotne związane z moim leczeniem: miałem sepsę i prawie umarłem.

Poprosiłem więc o pracę w niepełnym wymiarze godzin, ale epidemie się zwiększyły: w 2015 r. Zrobiłem 7, co zmusiło mnie do prośby o połowę. Pomimo tego czasu pracy pojawiły się nowe objawy: cierpiałem na nadmierną bezsenność i spałem 17 godzin dziennie. Pod koniec 2016 r. Musiałem zrezygnować: mój lekarz zwolnił mnie z pracy.

„Śmiech pozwala mi na relatywizację”

Pewnego dnia, kiedy co miesiąc chodziłem do szpitala, zauważyłem, że moja skierowana pielęgniarka śmieje się z cynicznych żartów na temat mojej choroby. Zawsze miałem poczucie humoru, bo to mnie utrzymywało, ale nigdy nie zauważyłem, że uderzyło to w innych ludzi.

Potem kliknąłem: jeśli mógłbym rozśmieszyć ludzi i jednocześnie zrobić mi coś dobrego, dlaczego nie kontynuować w ten sposób? Aby sprawdzić, czy moje żarty działają, postanowiłem wziąć udział w konkursie komediowym. Niespodzianka: poszedłem do finału!

Wtedy zdałem sobie sprawę, że humor był dla mnie bronią przeciwko chorobom. Śmiech ze stwardnienia rozsianego i niepełnosprawności pozwolił mi spojrzeć na to z innej perspektywy, na kontekst i powiedzieć: „Jeśli nadal żyję, to po prostu wszystko jest w porządku”.

Podwój A na scenie. - DR

„Na scenie czuję się dobrze”

Szybko zacząłem pisać swój pierwszy program. Brałem już lekcje dramatu, ale nigdy nie wyobrażałem sobie, że pewnego dnia wyjdę na scenę, żeby rozśmieszyć ludzi. Nie odważyłbym się rzucić przed chorobą. Ale zrobiłem to: stałem się podwójnym A.

Pierwszy występ pamiętam tak, jakby był wczoraj. Poczułem rodzaj euforii, przypływ adrenaliny, który mnie ożywił. I na scenie od razu poczułem się doskonale.

Od 2016 roku gram we Francji program „MalAAde Show”. Ewoluuje z czasem i dostosowuje się do wiadomości: robię humor polityczny, aby potępić brak dostępności lub niepewność, która może powodować chorobę i upośledzenie, ale jednocześnie wyśmiewam się z objawów Możesz odczuwać stwardnienie rozsiane, takie jak zaburzenia układu moczowego.

Na scenie mówię, że często chcę iść do łazienki i że czasami mam ze mną kłopoty. Wyjaśniam, że to pozwoliło mi zrewidować moją skalę godności, ale także, że inspiruje mnie nieprawdopodobnymi tańcami, które pomagają mi się powstrzymywać pod zadziwiającym spojrzeniem niektórych przechodniów!

„Chcę rozśmieszyć ludzi i zmienić sposób postrzegania choroby”

Mój program ma również na celu przekazanie przesłania nadziei i pozytywności, ponieważ tego aspektu mi brakowało po diagnozie, kiedy zaprzeczałem chorobie. Chcę powiedzieć ludziom, że zamiast bać się stwardnienia rozsianego, muszą spróbować to zrozumieć.

Dlatego też postanowiłem publicznie zaangażować się w walkę z tą patologią, stając się ekspertem od francuskiej ligi przeciwko stwardnieniu rozsianemu i wspierając międzynarodową kampanię. Pocałunek pożegnania ze stwardnieniem rozsianym.

Celem jest podejmowanie wyzwań w celu pozyskiwania funduszy. Moje wyzwanie? Kontynuuj śmiech i rozśmiesz chorobę. W tym celu zorganizuję z przyjacielem humorystą, Fanny Pocholle, komedię, która odbędzie się 13 maja o 20:30 w Player One w Paryżu.

To pozytywność tego projektu, która mnie uwiodła, ponieważ nigdy nie wpada w patos. Jest na mój obraz: nie chcę grzebać publiczności, chcę go rozśmieszyć, zmieniając jego postrzeganie choroby.

Anne-Alexandrine, znana również jako Double A, gra swój „MalAAde Show” we Francji i wystąpi 22 maja na Maison de la SEP w Paryżu. Możesz również śledzić jego wiadomości na Facebook i świergot.

Aby wziąć udział w międzynarodowej kampanii zbierania funduszy „Pożegnalny pocałunek ze stwardnieniem rozsianym”, która odbędzie się do 31 maja, możesz podjąć wyzwanie i udostępnić je w mediach społecznościowych za pomocą hashtagów # UnBaiserdAdieuàlaSEP # KissGoodByeToMS, a także link do strony kolekcji.

Wideo: Left or Liberal? (Grudzień 2019).

Loading...

Zostaw Swój Komentarz